روبرو مى شود أو را مى كشد يا ضربتي مى زند يا به خاك مى افكند ، يا بر أو نهيب
مى زند كه اى دشمن خدا بمير وأو قالب تهى مى كند ، وهيچ كس از چنگ أو
نمىگريزد ! ( 1 )
3 - ابن أبي الحديد در شرح اين سخن حضرت كه به امام حسن عليه السلام فرمود :
( هرگز كسى را به مبارزه فرامخوان ، واگر به مبارزه فرا خوانده شدى أجابت كن ،
زيرا فرا خواننده به مبارزه متجاوز است ومتجاوز مغلوب ) ( 1 ) ، گويد : آن حضرت
در اين سخن به يك حكم وعلت آن اشاره نموده است ، وما هرگز نشنيده أيم كه
آن حضرت دعوت به مبارزه كرده باشد اما هميشه يا به نام خوانده مى شد ويا
صداى مبارز طلبي بلند مى شد وحضرت به ميدان مى رفت وأو را به قتل
مى رساند . در جنگ بدر بنى ربيعة بن عبد شمس بني هاشم را به مبارزه خواندند
وحضرت به ميدان رفت ووليد را كشت ودر قتل عتبه نيز با حمزه شركت داشت .
ودر جنگ أحد طلحة بن أبي طلحه مبارز طلبيد وحضرت به ميدان رفت وأو را
كشت . ودر جنگ خيبر مرحب مبارز طلبيد باز حضرت به ميدان رفت وأو را
كشت . اما به ميدان رفتن حضرتش در جنگ خندق براي مبارزه با عمرو بن
عبد ود بزرگتر از بزرگ وعظيم تر از عظيم است ، وسخن تنها همان است كه
شيخ ما أبو آلهذيل گفته است در پاسخ كسى كه پرسيد : ( منزلت على در نزد خدا
بزرگتر است يا أبو بكر ) ؟ أو گفت : ( اى برادرزاده ، به خدا سوگند مبارزه على با
عمرو در جنگ خندق با تمام اعمال وطاعات مهاجران وأنصار برابر است وبر
آنها فزونى دارد چه رسد به أبو بكر تنها ) !
ودر اين زمينه از حذيفة بن يمان مطلبي مناسب بلكه بليغ تر نقل شده وآن
هامش
( 1 ) - المجلى / 410 .
( 2 ) - نهج البلاغة ، حكمت 233 .