شهاب زهرى سه سال پيش از هجرت رخ داد . پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم ده سال در مكة ماند
وعلي عليه السلام در خلال اين هفت سال خدا را عبادت مى كرد وبا آن حضرت نماز
مى خواند ، آن دو بزرگوار سالهايى چند براي عبادت به شعب وحراء مى رفتند
وبه خواست خدا سألها بر اين منوال سپرى كردند تا آية ( فاصدع بما تؤمر ) وآية
انذار نازل شد واين سه سال پس از مبعث شريف أو بود ، وعلي عليه السلام در انجمن
هاشميان كه به همين منظور تشكيل شده بود پذيرش خود را آشكار ساخت وجز
أو هيچ كس دعوت اسلام را پاسخ نگفت ، واز همان روز رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم أو را
برادر ووصى وخليفه ووزير خود ساخت ، از آن به بعد هم تا مدتي هيچ كس
دعوت را پاسخ نگفت مگر تنى چند نسبت به عموم مردم قريش ، ومردمى كه
در سركشى خود غوطه ور بودند به منزله عدم بودند وأصلا به حساب نمى آمدند .
علاوة آن كه ايمان مردم در آن روز معرفت كامل به حدود عبادات نبود بلكه
تدريجا در راه معرفت وخود سازى گام نهادند وايمان آنها تنها خضوع در برابر
اسلام وگفتن شهادتين وترك بت پرستى بود ، اما اميرمؤمنان عليه السلام در طول اين
مدت از روز أول دقيقا به دنبال رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم بود وأو را مشاهده مى كرد كه
چگونه پرستش مى كند واحكام وحدود فرائض را از آن حضرت مى آموخت
وآن گونه كه بايد ، بدان عمل مى نمود ، پس حق آن است كه بگوييم أو در باب
عبادت كامل تنها بود وهفت سال پيش از مردم به پرستش خدا مشغول بود . . .
ومراد از نه سال ممكن است همان دو سال فترت به علاوة هفت سال از
آغاز بعثت تا سال وجوب نماز باشد . البتة همه اين سألها تقريبي است نه تحقيقى
ودقيق چنان كه در گفتگوهاى روزمره چنين است . پس همه آنها درست بوده
واختلاف وتعارضى ميان آنها وجود ندارد . ( 1 )
هامش
( 1 ) - الغدير 3 / 241 - 243 .