6 - ونيز پس از ذكر اختلافات درباره افضليت علي عليه السلام ، گويد : كسى كه أمير
مؤمنان عليه السلام را برتر از پيامبران گذشته وهمه مردم غير از پيامبر هدايت صلى الله عليه وآله وسلم
مى داند دليلش اين است كه : در جاى خود به دلايل مسلمى كه بيش از حد شمار
است ثابت شده كه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم برترين افراد بشر است ، ونيز به دليل
فرمايش آن حضرت كه فرمود : ( من سرور بشرم ) وفرمود : ( من سرور أولاد آدمم
وافتخار نمى كنم ) . وچون ثابت شد كه آن حضرت برترين افراد بشر است
واجب است كه أمير مؤمنان عليه السلام هم در فضيلت به دنبال آن حضرت باشد به دليل
آن كه خود آن حضرت بر اين مطلب دلالت فرموده وبرهان هم بر آن قائم است .
از جمله آن كه : هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم نصاراى نجران را به مباهله فراخواند تا
حقانيت خود را آشكار سازد وثبوت نبوت خويش را مبرهن نمايد وعناد آنها
را در مخالفت با حضرتش پس از آن كه اتمام حجت بر آنها نمود نشان دهد ،
علي عليه السلام را در مرتبه حكم ، عديل وهمتاى خود ساخت وحكم كرد كه آن
حضرت نفس أو است وأو را در فضيلت از مرتبه خويش فروتر نداشت بلكه أو را
با خود برابر ساخت واز پروردگار خود كه اين حكم را فرموده بود با گواهى
وحكم وتأكيد خبر داده ، چنين فرمود : فمن حاجك فيه . . . آن گاه حسن وحسين عليهما السلام
را براي مباهله فراخواند وآن دو بزرگوار فرزند أو بودند در ظاهر لفظ ،
وفاطمه عليها السلام را فراخواند واز آن حضرت تعبير به ( نساء ) شده ، وأمير مؤمنان عليه السلام را
فراخواند وأو حكم نفس پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم را دارد ، ومى دانيم كه مراد از نفس ، همان
چيزى كه قوام بدن به آن است مثل خون جهنده وهوا وأمثال آن نيست ، ونيز
مراد خود آن حضرت نيست ، زيرا درست نمى تواند بود كه پيامبر خود را به
سوى خود ويا به سوى ديگران دعوت كند ، بنابر اين معنايى جز اين باقي
نمى ماند كه مراد آن حضرت از تعبير به نفس همتا وهمانند است وهمان كسى
است كه در عزت وكرامت ودوستى وصيانت وايثار وبزرگداشت وتجليل در
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 362
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٣٦٢