قرائت :
فرضناها : ابن كثير و ابو عمرو به تشديد و ديگران بدون تشديد خواندهاند .
تشديد براى مبالغه است .
رأفة : ابن كثير بفتح همزه و ديگران به سكون خواندهاند .
لغت :
سورة : اين كلمه از سور بناء به معنى ارتفاع بنا يا به معنى قسمتى از بناست .
بنا بر اول ، به بخشى از قرآن سوره گفته شده ، بخاطر ارتفاع آن در نفوس و بنا بر دوم سوره گفته شده ، بخاطر اينكه قسمتى از قرآن است .
برخى گويند : سوره منزلت و مقام شريف و عالى است . نابغه گويد :
الم تر ان اللَّه اعطاك سورة * ترى كل ملك دونها يتذبذب
لانك شمس و الملوك كواكب * اذا طلعت لم يبد منهن كوكب
آيا نمىبينى كه خداوند ترا منزلتى داده است كه هر پادشاهى در برابر آن بحيرت مىافتد ؟ علت اين است كه تو خورشيدى و شاهان ديگر ستارگانند . هر گاه خورشيد طلوع كند ، ستارهاى در آسمان ظاهر نميماند .
فرض : ايجاب فرق ميان فرض و وجوب اين است كه در وجوب ، واجب كننده لازم نيست . اما در فرض ، واجب كننده لازم است .
جلد : زدن تازيانه .
رأفه : مهربانى و دلسوزى .
مقصود :
سُورَةٌ أَنْزَلْناها
: اين سوره بخشى از قرآن كريم است كه جبرئيل به امر ما نازل كرده است .
وَ فَرَضْناها
: و واجب كرديم كه شما و آيندگان تا روز قيامت به مضمون آن عمل كنيد . مجاهد گويد : يعنى مباح شدن حلال و منع از حرام را در اين سوره معين كردهايم . بازگشت اين معنى به اين است كه اباحهء حلال و خوددارى از حرام را