در حالى كه آخرتى و ثوابى در كار نيست . نظير : « وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغامَزُونَ » ( هنگامى كه از كنار آنها مىگذشتند ، آنها را به يكديگر نشان ميدادند : مطففين 30 ) حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي : بر اثر اشتغال به استهزاى آنها ياد مرا فراموش كرديد . در اينجا علت فراموشى را مؤمنين شمرده اگر چه آنها علت نيستند . علت اين است كه اشتغال به استهزاى آنها سبب فراموشى ذكر مىشد . وَ كُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ : و شما به آنها مىخنديديد .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٧ — صفحة 86
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٨٦