قالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نادِمِينَ
: خداوند دعاى پيامبر خود را مستجاب كرده ، به او فرمود : ديرى نميپايد كه اينها با فرا رسيدن مرگ يا نزول عذاب ، از كردار و گفتار خود نادم خواهند شد .
اين جمله ، تهديد است .
هامش
( نوع اعتراضها را بيان كرده است : يك اعتراض اين بود كه چطور مىشود پيامبر غذا بخورد و آب بنوشد ؟ ! اعتراض ديگر اين است كه : پيامبر سخن از قيامت و زنده شدن مجدد مىزند و اين قابل قبول نيست . در حقيقت آنها منكر معاد بودند . سومين انتقاد آنها اين بوده است كه پيامبران به خدا نسبت دروغ ميدهند و خداوند چنين مطلبى نگفته است .
نكتهء جالب اين است كه همينها با همهء خيره سرى و گمراهى منكر خدا نيستند . بلكه نبوت انبياء و معاد را منكرند و انتظار دارند كه اگر پيامبرى از جانب خدا بيايد ، نيازى به آب و غذا نداشته باشد و مثل ملك زندگى كند .