معنى اول بهتر است . زيرا موجودات بر دلالت خود بوحدانيت حق آگاه نيستند ولى خداوند بر دلالت آنها آگاه است .
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ
: خداوند به كردار آنها آگاه است و جزاى آنها را ميدهد .
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
: سياست و تدبير كامل آسمانها و زمين ، مخصوص خداوند يكتاست كه قادر بر خلق اجسام است و جز او قادر نيست .
وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
: روز قيامت همه بسوى خدا بازگشت مىكنند .
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكاماً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ
: آيا نميدانى كه خداوند ابرى را بسوى منطقهاى سوق ميدهد و قطعات آن را به يكديگر وصل كرده ، به صورت قطعهء واحدى در مىآورد ، آن گاه آنها را متراكم مىسازد و بدنبال اين مراحل ، قطرات باران از خلال ابر خارج مىشود و بر زمين مىبارد ؟
وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فِيها مِنْ بَرَدٍ
: و از كوههاى تگرگى كه در ابر است تگرگ مىفرستد . منظور از سماء ابر است . زيرا بهر چه بالاى سر باشد و سطح بالا را بپوشاند ، سماء گفته مىشود . ممكن است تگرگها در ابر جمع شوند و به شكل كوه در آيند ، سپس نازل گردند .
برخى گويند : مقصود اين است كه خداوند به اندازهء كوهى تگرگ از آسمان نازل مىكند . زيرا وقتى كه مىگوييم - مثلا - دو خانه از كاه ، يعنى مقدار دو خانه از كاه . برخى گفتهاند : مقصود اين است كه در همين آسمان - نه ابر - كوههايى از تگرگ آفريده شده است « 1 » .
هامش
( 1 ) - اينكه گفته شود در آسمان كوههايى از تگرگ آفريده شده است ، قابل قبول نيست .
همچنين اينكه گفته شود به اندازهء كوهى ، تگرگ از آسمان بر زمين نازل مىشود چندان جالب به نظر نميرسد . آنچه كه ظاهر و صريح آيه است ، اين است كه از كوههاى يخ يا تگرگى كه در آسمان است خداوند تگرگ نازل مىكند . بديهى است كه تگرگ از ابر نازل مىشود و