مقصود :
اكنون در رد و انكار آنها افزوده ، مىفرمايد :
وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذا
: چرا هنگامى كه اين سخن را شنيديد ، نگفتيد : براى ما حلال نيست كه در اين حديث خوض كنيم و به آن تكلم كنيم ؟
سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ
: و چرا نگفتيد : خدايا تو منزهى . اينكه آنها مىگويند : دروغى است كه كيفر آن بزرگ است ؟
برخى گويند : كلمه « سبحانك » براى تعجب است . برخى گويند : يعنى خدايا ترا از اينكه معصيت كنيم ، منزه ميداريم .
يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
: اگر خدا و رسول را قبول داريد و موعظهشان را مىپذيريد ، خدا شما را موعظه مىكند كه مادامى كه زندهايد ، چنين كارى تكرار نكنيد .
وَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
: خداوند آيات را در مورد امر و نهى براى شما بيان مىكند و خدا به كردار شما دانا و در كارهاى خود حكيم است و هيچكارى را بدون حكمت انجام نمىدهد .
اكنون تهمت زنندگان را تهديد كرده ، مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي - الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
: آنان كه دوست دارند زنا و زشتيها در ميان مؤمنين شيوع پيدا كند و افراد مؤمن را متهم بفاحشه مىكنند ، در دنيا گرفتار حد و در آخرت گرفتار عذاب جهنم خواهند شد .
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
: خداوند ميداند كه در اين گونه تهمتها چه عواقب وخيمى است و شما نميدانيد .
اكنون فضل و منت خود را نسبت به آنها بيان داشته ، مىفرمايد :
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اللَّهَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
: اگر فضل و رحمت