مقصود :
اكنون در رد و انكار آنها افزوده ، مىفرمايد : وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذا : چرا هنگامى كه اين سخن را شنيديد ، نگفتيد : براى ما حلال نيست كه در اين حديث خوض كنيم و به آن تكلم كنيم ؟ سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ : و چرا نگفتيد : خدايا تو منزهى . اينكه آنها مىگويند : دروغى است كه كيفر آن بزرگ است ؟ برخى گويند : كلمه « سبحانك » براى تعجب است . برخى گويند : يعنى خدايا ترا از اينكه معصيت كنيم ، منزه ميداريم . يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ : اگر خدا و رسول را قبول داريد و موعظهشان را مىپذيريد ، خدا شما را موعظه مىكند كه مادامى كه زندهايد ، چنين كارى تكرار نكنيد . وَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ : خداوند آيات را در مورد امر و نهى براى شما بيان مىكند و خدا به كردار شما دانا و در كارهاى خود حكيم است و هيچكارى را بدون حكمت انجام نمىدهد . اكنون تهمت زنندگان را تهديد كرده ، مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي - الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ : آنان كه دوست دارند زنا و زشتيها در ميان مؤمنين شيوع پيدا كند و افراد مؤمن را متهم بفاحشه مىكنند ، در دنيا گرفتار حد و در آخرت گرفتار عذاب جهنم خواهند شد . وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ : خداوند ميداند كه در اين گونه تهمتها چه عواقب وخيمى است و شما نميدانيد . اكنون فضل و منت خود را نسبت به آنها بيان داشته ، مىفرمايد : وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اللَّهَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ : اگر فضل و رحمت