ابن عباس مىگويد : موسى گوساله را سوزاند و خاكسترش را به دريا ريخت و اين دلالت دارد بر اينكه حيوانى بود داراى گوشت و خون . بنا بر قرائت ديگر ، موسى گوساله را قطعه قطعه كرد و قطعات آن را در دريا ريخت . بهر حال قرآن ميخواهد بگويد : چيزى كه قابل سوختن و خرد كردن است ، لايق پرستش نيست . امام صادق ميفرمايد : موسى ميخواست سامرى را بكشد . خداوند فرمود : او را نكش زيرا سخى است . آن گاه موسى رو بقوم خود آورده ، گفت : إِنَّما إِلهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ : آن خدايى كه يكتا و بيهمتاست ، سزاوار پرستش است . وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً : او همه چيز را بطور كامل ميداند . اين جمله از لحاظ فصاحت بسيار عجيب است و دلالت دارد بر اينكه « معدوم » نيز « شىء » است زيرا براى خدا معلوم است . سپس به پيامبر اسلام مىفرمايد : كَذلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ : همانطورى كه قصهء موسى و قومش را براى تو بيان كرديم ، قصهء ساير گذشتگان را نيز براى تو مىگوييم . وَ قَدْ آتَيْناكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْراً : ما قرآن را از جانب خويش به تو داديم . در اينجا مراد از ذكر قرآن است ، زيرا تذكرى است نسبت به همهء امور دينى . پس كسانى را كه از قرآن اعراض كرده و از ايمان خوددارى ميكنند ، تهديد كرده ، مىفرمايد : مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وِزْراً : كسانى كه از قرآن روى - گردان شوند ، بار سنگين و غير قابل تحمل گناه را در روز واپسين بدوش خواهند كشيد . خالِدِينَ فِيهِ وَ ساءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ حِمْلًا : بار گناهى كه عذابش براى ايشان
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٦ — صفحة 69
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٦٩