به او بخشيد .
وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ
: ابراهيم و يعقوب و اسحاق را براى نبوت و رسالت شايستگى داديم .
برخى گويند : يعنى حكم كرديم كه آنها صالحند . در هر صورت اين جمله ثناى جميل است .
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا
: آنها را پيشوايانى قرار داديم كه گفتار و كردارشان مورد اقتداى مردم بود و مردم را به راه حق و دين مستقيم هدايت ميكردند .
هر كس از آنها پيروى كند ، نعمت ما نصيب اوست .
وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ
: ابن عباس گويد : يعنى برنامههاى نبوت و بپادارى نماز و اداى زكات را به آنها وحى كرديم .
وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ
: آنها در عبادت ما مخلص بودند .
وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً
: بلوط حكمت يا نبوت و دانش داديم . يا اينكه او را حاكم در ميان مردم براى فصل خصومت قرار داديم و دانش مورد نيازش را به او عطا كرديم .
وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ
: و او را از قريهء سدوم كه مردمش مرتكب لواط مىشدند و راه زنى ميكردند و در مجالس خود ضرطه ميدادند ، نجات داديم . قرآن در بارهء آنها مىگويد :
« إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ »
( عنكبوت 29 )
إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ
: آنها مردمى بودند بد كار و از طاعت خداوند بيرون .
وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ
: لوط را داخل در منت و نعمت خود كرديم . زيرا رفتار خود را اصلاح كرده و از زشتىها دور بود .
برخى گويند : يعنى از انبيا بود .