فلا كل ما ترجو من الخير كائن * و لا كل ما ترجو من الشر واقع
يعنى : هر چيزى كه اميد دارى و هر شرى كه از آن بيم دارى ، واقع نمىشود .
برخى گفتهاند : منظور از شريك قرار ندادن كسى با خدا ، ترك ريا است مجاهد گويد : مردى خدمت پيامبر شرفياب شد و عرض كرد : من صدقه مىدهم و صلهء رحم مىكنم و اين كارها را براى خدا انجام مىدهم ، لكن مردم اينها را نقل مىكنند و مرا مىستايند . من هم خوشحال مىشوم و دچار عجب و خودخواهى مىشوم . پيامبر ساكت شد و چيزى نگفت ، از اين جهت اين آيه نازل شد . عطا از ابن عباس نقل كرده است كه : خداوند مىگويد كسى را در عبادت شريك خدا قرار ندهند و منظور اين است كه عمل را براى خدا انجام بدهد و انتظار مدح و ثنا نداشته باشد ، از اينرو مستحبّ است انسان صدقه را براى تقسيم بدست ديگرى بدهد تا فقرا در برابرش تعظيم نكنند . از پيامبر گرامى اسلام روايت شده است كه : خداوند فرمود : من از تمام شركا بىنيازتر هستم . كسى كه عملى انجام دهد و ديگران را در آن عمل با من شريك سازد ، من از آن عمل بيزارم و عمل را براى همان شريك مىگذارم . اين حديث در صحيح مسلم آمده است . عبادة بن صامت و شداد بن اوس گويند : از پيامبر خدا شنيديم كه : هر كس نماز ريايى بخواند ، مشرك است و هر كس روزهء ريايى بگيرد ، مشرك است . سپس اين آيه را خواند . امام رضا عليه السلام روزى بر مأمون وارد شد . ملاحظه كرد كه مأمون وضو مىگيرد و غلامى آب بر دستش مىريزد . فرمود : در عبادت خدا مشرك مباش .
مأمون غلام را از خود دور كرد و خود وضو گرفت . برخى گفتهاند : اين آيه ، آخرين آيهاى است كه بر پيامبر گرامى نازل شده است . ابن بابويه روايت كرده است كه على ( ع ) فرمود : هر كس اين آيهء را بخواند ، در بستر خواب او نورى به طرف خانهء كعبه ، تابش مىكند و اگر از اهل مكه باشد ، نور به طرف بيت المقدس مىتابد . امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس آيهء آخر سورهء كهف را در وقت خواب بخواند ، در هر ساعتى كه بخواهد بيدار مىشود .