تقوى پيشه كنيد به اميد اينكه به شما رحم شود .
فَكَذَّبُوهُ . . .
تا آخر آيه : آنها نوح را تكذيب كردند و ما نوح و افراد مؤمن كه در كشتى بودند از غرق شدن نجات داديم و آنهايى كه نوح را تكذيب مىكردند غرق كرديم آنها كور دل و از راه حق گمراه بودند .
داستان نوح
شيخ ابو جعفر ابن بابويه در كتاب نبوت ، روايت مرفوعى از امام صادق ع نقل كرده است كه : چون خداوند نوح را مبعوث كرد ، آشكارا مردم را دعوت كرد . فرزندان « هبة اللَّه بن آدم » كه گفتار نوح را با مدارك صحيحى كه در دست داشتند ، برابر مىديدند ، او را تصديق كردند و به او ايمان آوردند . اما فرزندان قابيل او را تكذيب كردند و گفتند : خداوند بسوى جنيان فرشتهاى فرستاده است . اگر ميخواست براى ما هم پيامبرى بفرستد ، يكى از فرشتگان را مىفرستاد .
حنان بن سدير از امام صادق ع نقل كرده است كه هشت نفر به نوح ايمان آوردند در حديث وهب بن منبّه است كه نوح پس از ادريس اولين پيامبر بود . . . پس از ذكر مشخصات نوح مىگويد : او مدت سه قرن - هر قرنى سيصد سال - در ميان مردم در آشكار و نهان دعوت كرد و آنها سركشى ميكردند و هر قرنى كه مىگذشت ، بر عناد و سركشى آنها افزوده مىشد . بعضى از آنها پسر بچهء خود را مىآوردند و بر سر نوح مىنشاندند و ميگفتند : اگر زنده ماندى از اين ديوانه پيروى مكن . گاهى او را چندان مىزدند كه غرق در خون مىشد و از هوش مىرفت . او را مىبردند و در خانهاى يا درب خانهاش مىانداختند . خداوند به او وحى كرد كه جز چند نفرى كه ايمان آوردند ، كسى ايمان نخواهد آورد . آنها را نفرين كن . تا آن وقت در حق آنها نفرين نكرده بود . عرض كرد : خدايا از اين كافران كسى را به روى زمين باقى نگذار . اگر آنها را باقى بگذارى ، نسلها و اعقابشان نيز كافر خواهند بود ( نوح 26 ) بر اثر اين نفرين زنها و مردها عقيم شدند و چهل سال بچهاى از آنها تولد نشد و قحطى همه جا را فرا گرفت . تا اينكه هر چه داشتند از بين رفت و بيچاره و بدبخت شدند . در اين هنگام نوح به