بيان آيهء 96
لغت
بحر : منظور هر آبى است عرب « نهر » را هم « بحر » مىنامد . مثل
« ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ »
( روم 41 : فساد در خشكى و غير خشكى ظاهر شد ) اغلب مورد استعمال « بحر » در آبهاى شور است . لكن هر گاه بطور اطلاق گفته شود شامل نهرها هم مىشود .
سياره : مسافران
اعراب
متاعا : مصدر منصوب ، مفعول مطلق ، زيرا در
« أُحِلَّ لَكُمْ »
معناى « متعكم » وجود دارد . چنان كه در
« حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ
. . .
كِتابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ »
( نساء 23 ) نيز در « حرمت » معناى « كتب » وجود دارد .
مقصود
اكنون خداوند متعال به بيان شكارهاى حلال و شكارهاى حرام پرداخته ، مىفرمايد :
أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ
: شكار آبى براى شما حلال است . البته با اين آيه ، شكار هاى تازه ، حلال شمرده شده است ، و گرنه دربارهء شكارهاى كهنه و حلال بودن آن گفتگويى نيست . چنان كه ابن عباس و زيد بن ثابت و سعيد بن جبير و سعيد بن مسيب و قتاده و مجاهد گويند .
وَ طَعامُهُ
: و خوراكيهاى دريا . در اينباره اختلاف است . ابن عباس و ابن عمر و قتاده گويند : مقصود حيوانات مرده است كه از روى آب گرفته ميشوند لكن آنچه مناسب مذهب ماست ، قول ديگرى است از ابن عباس بنا بروايت ديگر - و سعيد بن مسيب و