ديگرى گويد :
فمن يك امسى بالمدينة رحله * فانى و قيّار بها لغريب
در اينجا نيز « قيار » به همان ترتيب عطف شده است . يعنى : هر كس منزلش در در مدينه باشد ، من و قيار در آنجا غريبيم .
مقصود
ما تفسير اين آيه را - مشروحاً - در سورهء بقره ( آيه 62 ) آوردهايم . در آنجا گفتيم : بنا بر قول زجاج ، مقصود از
« الَّذِينَ آمَنُوا »
مردم منافق است . سپس در جملهء
« مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ . . . »
كسانى را ياد مىكند كه داراى ايمان قلبى هستند .
برخى گفتهاند : مقصود از
« مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ . . . »
همهء آنهايى است كه قبلا ياد شدهاند . يعنى كسانى كه ايمان خود را ادامه مىدهند و بر آن ثابت قدمند .