بيان آيهء 14
لغت
اغراء : تسلط بخشيدن دستهاى بر دستهاى . برخى گفتهاند : يعنى دو دسته را بجان يكديگر انداختن .
مقصود
پس از پيمان شكنىهاى يهود با حضرت موسى ع به بيان پيمان شكنىهاى مسيحيان نسبت به حضرت مسيح پرداخته مىفرمايد :
وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ
: از آنهايى كه خود را مسيحى وانمود كردند ، پيمان گرفتيم كه خدا را به يكتايى پرستش كنند و به نبوت حضرت مسيح و همهء پيامبران خدا بعنوان رسالت و بندگى خدا اعتراف كنند ، ولى آنان اين پيمان را شكستند و از آن اعراض كردند . آيه ، اشاره به اين است كه اينها مسيحى و نصرانى حقيقى نيستند ، بلكه بر مسيحيت و نصرانيت اختراعى بوده ، اين نام را خود بر خويشتن گذاشتهاند ، از اينرو نفرمود : « و من النصارى . . . » حسن مىگويد : خداوند اين نام را در موارد مختلف ، در بارهء ايشان به كار برده است ، زيرا آنها به اين نام شناخته مىشوند .
فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ
: آنها نيز نصيب خود را از پندها و اندرزهاى الهى فراموش كردند .
فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ
: در اين باره اختلاف است : حسن گويد : مراد اين است كه ميان يهوديان و مسيحيان دشمنى و كينه افكنديم . جماعتى از مفسران نيز چنين گويند . ربيع گويد : مقصود اختلافاتى است كه ميان خود مسيحيان وجود دارد و به « يعقوبيه » و « ملكائيه » و « نسطوريه » تقسيم شده و با يكديگر دشمنى مىكنند .