مورد نظر باشند . يعنى خداوند فرمود : من با شمايم و شما را در برابر دشمن يارى مىكنم و در اين ماموريت جنگى - كه بر طبق عهد و ميثاق من است - من پشتيبان شما خواهم بود . سپس مطلب ديگرى را آغاز كرد ، فرمود :
لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ
: اگر شما بنى اسرائيل ، نماز را بر پاى داريد .
وَ آتَيْتُمُ الزَّكاةَ
: و زكات را بدهيد .
وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلِي
: و گفتار پيامبرانم را تصديق كنيد . برخى گفتهاند : خطاب به نقباست .
وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ
: حسن و مجاهد و زجاج گويند : يعنى پيامبران را يارى كنيد .
ابن زيد و ابو عبيده گويند : يعنى آنها را تعظيم و اطاعت كنيد
وَ أَقْرَضْتُمُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً
: و در راه خدا انفاق كنيد و پول خود را در كارهاى خير مصرف كنيد . اين كارها درست مثل قرض دادن به خداوند است و بنا بر اين پاداش آنها را خدا مىدهد . برخى گفتهاند : مقصود از « حسناً » اين است كه از روى خشنودى باشد و منت و آزارى بدنبال نداشته باشد و بقولى « حسنا » يعنى حلال .
لَأُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
: در اين صورت ، گناهان گذشتهء شما را مورد عفو قرار داده ، از كيفر شما چشمپوشى مىكنم .
وَ لَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
: و شما را داخل بهشتهايى كنم كه نهرها از زير آنها جارى است .
فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ
: كسى كه بعد از ماموريت نقيبان و گرفتن پيمان ، كفر ورزد ، راه روشن را گم كرده است .
اين آيه دلالت دارد بر اينكه : حق ، حد وسط ميان افراط و تفريط است . از امير المؤمنين على ع روايت شده است كه : « راست و چپ گمراه كننده است ، جاده ، همان راه ميانه است . . . »