مىفرمايد :
يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ
. از تو مىپرسند كه چه چيز براى آنها حلال است ؟ يعنى مىخواهند در مورد شكارها و ذبيحهها حلال و حرام را از يكديگر تشخيص دهند
قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ
: بگو از خوردنيها و ذبيحهها و شكار ، چيزهايى كه پاكيزهاند ، براى شما حلالند و خداوند به شما اذن داده است كه از آنها بخوريد و بهرهمند شويد اين معنى از ابو على جبايى و ابو مسلم است .
برخى گفتهاند : مقصود هر چيزى است كه در كتاب و سنت ، حكم به حرمت آن نشده باشد . اين معنى بهتر است زيرا وارد شده است كه هر چيزى براى انسان حلال است ، مگر اينكه از جانب شرع ، تحريم شده باشد .
بلخى گويد : طيبات ، چيزهاى لذتبخش است .
وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ
: همچنين شكارى كه بوسيلهء حيوانات تعليم يافته ، اعم از مرغ و سگ و حيوانات شكار ديگر ، فراهم آيد ، حلال است . اين عبارت به تقدير مضاف است كه بقرينهء
« مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ »
حذف شده بخصوص كه در پاسخ سؤال از شكار است .
« ابن عمرو و ضحاك و سدى گويند : منظور از جوارح ، سگها است : از ائمهء ما نيز روايت شده است كه : همان سگهاى تعليم يافته است كه وقتى صاحبانشان به آنها مىرسند ، شكار جان سپرده است و خداوند فرموده است : از آنچه شكار مىكنند ، بخوريد .
على بن ابراهيم ، در تفسير خود از امام صادق ع نقل كرده است كه : ابو بكر حضرمى از امام صادق ع در بارهء شكار بازها و ديگر مرغان شكارى و يوز پلنگ و سگان پرسش به عمل آورد ، فرمود : جز آنچه تذكيه كردهايد يا سگها شكار كردهاند ، مخوريد ، پرسيد : اگر سگ او را كشته باشد ؟ فرمود : بخوريد ، زيرا خداوند متعال مىفرمايد :
« وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُكَلِّبِينَ . . . »
سپس فرمود : تمام حيوانات درنده ، شكار را براى خود صيد مىكنند . و فرمود : هر گاه سگ تعليم يافته را مىفرستيد :
نام خدا را ذكر كنيد كه همين ، سر بريدن حيوانى است كه شكار مىشود . ذكر نام خدا