وخواه در استنجا به آب پانزدهم هرير محل در استنجاء از براز مطلقا مستحب است وزيادتى
تبالغ در قوت وشدت صرير هر گاه آب سرد مستعمل باشد شانزدهم وضع آلت
استجمار أولا بر موضعي طاهر از حول مقعد نزديك به محل نجاست سنت است بعد از آن
تحريك آن به جانب محل نجاست تا قلع عين كند از محل وخبث را منتشر نسازد
وقبل از ازاله عين خبث از محل نجس نشود هفدهم استيعاب جميع اجزاء محل در قلع
خبث بهر يك از أدوات مستحب است به جهت خروج از عهده خلاف وتوزيع أدوات
بر اجزاء محل مكروه است هجدهم التقاط اداره ادات يعنى ربودن وبرداشتن
اجزاء نجاست وادات را حركت دورى دادن بر محل خبث سنت است
تا به هر جزوى از اجزاء ادات جزوى از اجزاء نجاست برداشته شود پس امر إرادات
بر محل نجاست اگر خبث از جزئي از اجزاء محل بجزئى ديگر منتقل نشود مكروه است
واگر منتقل شود مجزى نيست واستجمار بعد از آن كافى نخواهد بود واستنجاء به آب متعين
خواهد شد وعلامه در نهاية ومنتهى به طريق احتمال گفته بر تقدير عدم انتقال نيز مجزى نيست
از آن جهت كه جزء ثاني محل با جز ونجس آلت ملاقى خواهد شد واستعمال نجس جايز نيست
نوزدهم سنت است كه در استعمال سنگ أول ابتدأ از مقدم صفحه يمنى كرده
إثنا عشر رسالة — صفحة 95
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٩٥