بدوران عباسيان هدف جنگهاى عرب و روم شرقى تغيير يافت كه بيشتر پيكارها را براى ويرانى ديار و كشتار و چپاول ميكردند بخلاف دوران اموى كه پيكارها هدفى روشن داشت و سپاه عرب چشم بگشودن قسطنطنيه عروس درياى سپيد داشت . گوئى تغيير هدف عباسيان از آنجا بود كه مردم شام ، سرزمين مجاور روم شرقى ، در ايام عباسى نيز دل با امويان داشتند تا آنجا كه عبد الرحمن خليفه اموى اندلس چنان كه گفتيم انديشه داشت كه قدرت امويان را در شام تجديد كند و براى وصول به اين هدف به همدلى شاميان تكيه داشت بعلاوه عباسيان بخلاف امويان به نيروى دريائى بىاعتنا بودند و همانند امويان بدرياى سپيد كشتىهاى نيرومند نداشتند كه همه هدفشان جنگهاى ميدان بود و به نيروى زمينى تكيه داشتند .
روميان شرقى بدوران منصور حمله به قلمرو اسلام آغاز كردند و قسطنطنين چهارم بسال 137 در ديار شام جنگ انداخت و جزيره مالت را گرفت و دژهاى آن را بويرانى داد اما سال بعد سپاه عرب جزيره را پس گرفت و دژها را بساخت و پادگانى نيرومند در آنجا نهاد . ابن اثير در حوادث سال 139 گويد : صالح بن على با دو خواهرش ام عيسى و لبابه به پيكار رفت كه زنان نذر كرده بودند اگر دولت بنى اميه سقوط كرد بجهاد برون شوند . هم در اين سال منصور اسيران شهر قاليقلا ( كيلكيه ) و ديگر شهرها را با دادن جزيه از دست روميان آزاد كرد و قاليقلا را آباد كرد و آوارگان را بدانجا پس برد و پادگان نهاد از آن پس تا بسال 146 پيكار نبود كه منصور به شورش محمد نفس زكيه و ابراهيم سرگرم بود .
پيكار عباسيان و روم شرقى همچنان درميگرفت و آرام ميشد تا بسال 155 قسطنطنين چهارم خواستار صلح شد و تعهد كرد سالانه خراجى بپردازد . طبرى از پيكارهاى سال 156 و 157 و 158 كه در سالهاى اخير منصور بود سخن كرده است .
بسال 159 مهدى با سپاهى فراوان به پيكار روميان رفت و تا بردان پيش راند و
تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 214
مساهمون: حسن ابراهيم حسن
ص٢١٤