مشروب در زحمتند قناتى بوجود آورد كه تا كنون موجود است و دو طرف آن را درختكارى كرد و آن را گردشگاه مردم شهر قرار داد .
سيد امير على گويد : ترتيب و وضع خانههاى دمشق با وجود مرور چند صد سال ، نسبت بعصر امويان تغييرى نيافته است ، دربان بر نشيمنگاه چوبى جلو در مىنشست چنانچه اكنون نيز در خانههاى ثروتمندان معمول است . بر در خانهء فقرا قطعهاى فلز يا آهن براى كوبيدن در آويخته بود ، در داخل خانه فضاى مستطيلى بود كه اطراف آن ستونها برپا شده بود .
زمين حياط از سنگ يا رخام بود و راهرو با سنگ يا ريگ بصورتهاى منظم هندسى مفروش شده بود ، در وسط حياط فوارهاى بود كه باغ كوچكى با گلهاى متنوع و درختان پرتقال و ليمو آن را در ميان گرفته بود . يكطرف حياط ايوان جاى داشت . ايوان عبارت از فضائى بود كه با مرمر يا سنگ الوان فرش شده بود و بهنگام گرما بجاى سالون پذيرائى به كار ميرفت .
روبروى در محلى بود كه با ستونهاى مرمر زينت شده بود و معمولا طشت و ابريق را روى آن مينهادند .
خانههاى ثروتمندان گاهى دو طبقه داشت و طرف راست و چپ سالون درهائى بود كه پردههاى ضخيم آن را ميپوشانيد و از اين درها بسالونها و اطاقهاى ديگر مىرفتند .
در زمستان سطح ايوان و اطاقها با قالى گرانبها مفروش ميشد ، اطاقها بوسيله آتشدان گرم ميشد و در تابستان فوارها و پنجرهها هوا را تلطيف ميكرد . سقفهاى خانه با نقشهائى به سبك عربى زينت يافته بود و تذهيب شده بود ، در خانهها كرسى براى نشستن نبود . اگر صاحب خانه داراى مقامى بود جاى مرتفعى براى نشستن وى ترتيب ميدادند .
مسجد دمشق
مسجد دمشق در زيبائى و حسن ترتيب ضرب المثل است . طرح ساختمان اين مسجد را اولين بار ابو عبيدة بن جراح ريخت و پس از آن بسال 97 هجرى وليد بن عبد الملك آن را بساخت . وليد به ساختمان و مخصوصا