معاوية بن ابى سفيان
معاوية بن ابى سفيان بن حرب بنيانگذار سلسله اموى كه مدت هشتاد سال از 40 تا 122 هجرى بر مسلمانان حكومت داشتند از نژاد امية بن عبد شمس بن عبد مناف بن قصى بود . مادر معاويه هند دختر عتبة بن ربيعة بن عبد شمس بن قصى بود . اميه جد معاويه بدوران جاهليت از اشراف و بزرگان قريش بود و در شرف و مقام با عموى خود هاشم ابن عبد مناف رقابت ميكرد . خاندان اميه و هاشم در جاهليت و اسلام براى احراز رياست و مقام با يكديگر منازعه و رقابت داشتند .
اميه مردى تاجر و مالدار بود و عيال بسيار داشت ده فرزند داشت كه حرب و سفيان و ابو سفيان از آن جمله بودند . حرب بن اميه در جنگ فجار كه پيش از اسلام در ماههاى حرام رخ داد فرمانده قريش بود ، بدوران اسلام در همه جنگهائى كه قريش بر ضد مسلمانان كردند ابو سفيان فرمانده سپاه بود مگر در جنگ بدر كه وى سالار كاروانى بود كه جنگ بر سر آن رخ داد و در جنگ حاضر نبود و جد مادرى معاويه ، عتبة بن ربيعة بن عبد شمس فرماندهى سپاه را به عهده گرفت . يعنى پدر معاويه پيشاهنگ كاروان بود و جدش فرمانده جنگ بدين جهت در عرب مثل است كه درباره شخص گمنام ميگويند : " نه در كاروان مقامى دارد و نه در سپاه . "
تولد معاويه
معاويه پانزده سال پيش از هجرت در مكه متولد شد ، در روز فتح مكه او و پدر و برادر و مادرش مسلمان شدند . در آن وقت معاويه بيست و سه سال داشت و پيغمبر او را از جمله نويسندگان خود كرد .
وقتى بسال هشتم هجرت مكه گشوده شد ابو سفيان ميخواست وسيلهاى براى حفظ كسان خود پيدا كند عباس عموى پيغمبر اين نكته را با او بگفت پيغمبر فرمان داد تا در مكه ندا