مىنمايند تا نمك خالص باقى بماند . شرح نمكهاى معدنى را چون ارزششان بزحمتشان نمىارزد ترك مىكنيم .
مقصد چهارم در بدست آوردن ربها
پس از استخراج روح و نفس و ملح ( ظاهرا جوهر و روغن و نمك ) ، بهترين راه براى استفاده از داروهاى نباتى و كم كردن مقدار خوراك آنها و بيرون آوردن اجزاء عرضى آنها ( كه احتياجى بدانها نيست اما بارى بر طبيعت هستند كه بهر حال چارهاى جز بيرون راندن آنها از راه روده نيست . ) گرفتن رب آنهاست بنابراين حكيم آن را در خارج بدن مىگيرد و بارى از دوش طبيعت برميدارد . كسى كه اين راه را بشناسد هيچ داروئى را به كار نمىبرد مگر به صورت رب آن زيرا داروئى كه بايد ده درهم از آن را به كار برد ، گاه مثلا به يك يا دو دانق و يا نيم درهم مىرسد و اين كار حسنى دارد كه بر كسى پوشيده نيست و اينك ما مثالهائى مىآوريم :
[ رب هليله و چيزهاى مشابه آن را از ادويه خشك ]
به اين ترتيب مىگيرند كه هرچه را كه بخواهند مىكوبند و در شيشهاى ريخته و آب مىافزايند تا روى آن را فراگيرد آنگاه آن را در آفتاب و يا بر خاكستر گرم گذارده هر روز بهم مىزنند تا وقتى كه رنگ و مزه آن كاملا بيرون آيد سپس آن را صاف كرده و بار ديگر آب مىافزايند تا مزهاى در آن باقى نماند و شيشه را در آفتاب و يا بر خاكستر گرم مىگذارند تا غليظ شود و آنگاه آن را در بشقابى مىريزند و در آفتاب خشك مىكنند
[ رب شكوفهها و گلها و برگها و ريشهها ]
- اگر تازه باشند آنها را مىكوبند و مىفشارند و صاف مىكنند و بعد عصاره را در سايه و يا با حرارت كمى مثلا روى خاكستر گرم خشك مىنمايند و اگر خشك باشد قدرى آب بر آن مىريزند و در