آشكار خواهد شد . زيرا كسى كه از رد شدن و مجازات مىترسد اعضاى بدنش به لرزه افتاده و رنگش تغيير مىكند . شنيدهاى كه امام سجاد عليه السّلام با آن بزرگى و عبادتى كه داشت چگونه وقتى مىگفت : « لبيك اللهم لبيك » ، رنگش تغيير كرده و غش مىكرد و آنگاه كه از علت آن سئوال شد - جان و روحم و ارواح همهء عابدين و مراقبين فداى او باد - فرمود : ترسيدم در جوابم گفته شود : « لا لبيك ، جوابى ندارى » .
اين امام ، حجت خدا كه هيچگاه لغزش ننموده و از گناه پاك است را بنگر چگونه از ترس بزرگى او تأثير مىپذيرد . پس چرا ما نمىترسيم كه در جواب سلام ما گفته شود : براى تو سلامى نيست ، يا گفته شود : و لعنت و عذاب بر تو .
خلاصه واجب است زائر ، به حكم عدالت ، در اين مكان بزرگ حاضر نشود ، مگر بعد از توبهاى صادقانه كه او را از مخالفت بالفعل با او پاك كند . تا بدين ترتيب از رد شدن ايمن شده و از ورطهء سرزنش نجات يابد . اگر اين كار را نتوانست انجام دهد ، مىتواند از درهاى ديگرى كه پاى بستههاى در اسارت هواى نفس و زندانيان فرو رفته در هلاكت از آن وارد شده و از گذشت ، چشم پوشى زيبا و فضل فراوان بهرهمند گرديدهاند ، وارد شود . درهايى از قبيل در « اعتراف » ، « معذرت خواهى » ، « حيا » ، « توسل » ، « آمرزش خواستن » ، « پناه بردن » و « مضطر شدن » . اگر نفسى كه به كوتاهى عادت كرده ، حاضر به انجام لوازم اين درها نشد ، بايد از در نااميد نشدن از اجابت وارد شود .
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 409
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٤٠٩