در ميان امت جانشينى مانند خود بجا گذاشتى . ولى آنچه نبايد بشود شد و كار بجايى رسيد كه خلافت را غصب كردند ، خاندانت كشته شده ، جانشينت مخفى و غايب شده ، امت به گمراهى كشيده شده ، مسلمين گرفتار مشكلات شدند . در معضلات ره به جايى نبرده ، بيچارگان در گرفتاريها بدون پناهگاه مانده ، ايتام بىپدر ، فقرا بىچيز ، حاجتمندان بدون پناهگاه ماندند . و ديندارى سخت و مشكل شد . و ما بعد از تو در بيابان گمراهى و بدون نور و هدايت سرگردان شديم . ظلم و جور فراوان و بساط عدل برچيده شد . نشانههاى دين كمرنگ و آثار اسلام محو شد . وحدت مسلمين از بين رفته و هر كدام بسويى رفتند .
عقلها ترك ، علوم كهنه شد و چيزى به بازگشت به زمان جاهليت نمانده بود .
رسول خدا ! اگر آثار نور ولايت از زير ابرهاى لجاجت و بركتهاى نور خورشيد ولايت از پس پردههاى گمراهى براى ما آشكار نمىشد ، اسمى از اسلام و رسمى از ايمان باقى نمانده ، اسلام به كفر ، عقل به نادانى و وصل به هجران تبديل مىشد . مردم سنگها و بتها را پرستيده و مسلمين كافر مىشدند . ما با از دست دادن تو و غيبت جانشينت مانند ايتام بىسرپرست ، اسيران بدون نگهبان ، و رعيت بدون حامى و گوسفندانى كه چوپان ندارند ، شديم . پس ، اى « رحمت براى جهانيان » به ما رحم نموده و از رحمتت ما را بهرهمند فرما .
به نوهء خود كه امام و جانشين تو بر مردم است دستور فرما ، تا ظهور
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 412
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٤١٢