و با اميدوارى از خداوند متعال بخواهد كه دل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را نسبت به او مهربان نمايد . زيرا ابليس از همين در وارد شد و به نتيجه رسيد . و در دعاى خود بگويد : « خدايا ! تو منفورترين آفريدههاى خود ، شيطان را اجابت نموده و به او مهلت دادى . پس همانگونه كه خواستهء او را برآوردى ، خواستهء مرا نيز برآور . او گناهكار بود و به درگاه تو دعا كرد . من نيز گناهكارم و تو را مىخوانم . پس همانگونه كه او را از رحمت خود بهرهمند نموده و او را اجابت كردى من را نيز اجابت فرما . » اگر از اين در وارد شوى پروردگارت تو را نااميد نمىگرداند . او نزد خوش گمانى بنده خود مىباشد . چرا چنين نباشد در حالى كه در كتاب خود نازل فرموده است : « و هنگامى كه بندگانم از تو دربارهء من پرسش كنند ، من نزديك بوده دعاى دعا كننده را ، آنگاه كه مرا بخواند اجابت مىنمايم . پس بايد دعوت مرا پاسخ گفته و به من اطمينان كنند ، شايد به راه راست هدايت شوند . » « 1 » ، « از فضل خدا بخواهيد . » « 2 » و « قطعا خداوند به شما مهربان است . » « 3 » .
و آنگاه كه خداوند بخواهد عطوفت او شامل حال تو شود ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با قبول ، اجابت ، عطوفت و رحمت به تو روى آورده ، تو را
هامش
( 1 ) بقره . آيه 186 .
( 2 ) نساء . آيه 32 .
( 3 ) نساء . آيه 29 .