مطلب را ثابت مىكند . تمام موجودات اين عالم ، قبل از بوجود آمدن ، در عالمهاى ديگرى بوجود آمدهاند و موجودات در هر عالمى شكل و خصوصياتى مخصوص به آن دارند كه با شكل و خصوصيات اين عالم فرق مىكند .
يكى از خصوصياتى كه بعضى از عالمهاى برتر دارند اين است كه تمام موجودات آن زنده بوده و داراى شعور مىباشند و شايد اين آيه هم اشاره به همين مطلب داشته باشد : « و همانا سراى آخرت بهترين زندگى است . » « 1 » زيرا فقط سراى آخرت را زندگى ناميده است .
رواياتى كه درباره سخن گفتن ميوهها در بهشت و خوشحال شدن تخت و سرور او بخاطر تكيه زدن مؤمن بر آن وارد شده است نيز دلالت بر حيات موجودات در عالم آخرت دارد و حتى بعضى از روايات دلالت بر سخن گفتن زمين با مؤمن و كافر دارد .
سخن گفتن سنگريزه در دست رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه از معجزات آن بزرگوار است نيز از همين قبيل است ، زيرا سخن گفتن آن در ملكوتش مىباشد . و اعجاز رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فقط در رسانيدن سخن گفتن ( با زبان ملكوتى ) او به گوش مردم اين جهان است .
حتى تمام معجزاتى كه پيامبران و اولياء از خود بروز دادهاند ، از قبيل به سخن واداشتن جمادات و زنده كردن آنها ، از همين قبيل است .
زندگى عصاى موسى و پرنده عيسى يك زندگى ملكوتى و بر اهل اين
هامش
( 1 ) عنكبوت . آيه 14 .