« نحن مودعوه وداع من عز فراقه فغمنا ، و اوحش انصرافه عنا فهمنا ، ما با او مانند كسى كه جدايى از او سخت و رفتن او موجب وحشت است ، وداع كرده و غمگين شديم . » گفتار تو صادقانه خواهد بود . ولى اگر - پناه بر خدا - اين ماه براى تو سخت بوده و با سختى روزه و عبادتهاى آن را انجام داده باشى از باقى ماندن آن ناراحت باشى و در پايان ماه با چنين سخنانى با اين ماه وداع كنى ، ماه رمضان تو را دروغگو خواهد دانست و در جواب تو مىگويد : « از سخنانت خجالت نمىكشى ، به همراهى من راضى نبودى و من براى تو سخت بودم ، به خيرات و هدايا و تحفههايى كه براى تو بود بىاعتنايى مىكردى و با اشتياق و رغبت به استقبال من نيامدى ، با انس و علاقه مرا همراهى نكرده و مشتاق تمام شدن و جداييم بودى و اكنون در قلبت از جدايى من خوشحال ولى با زبانت اظهار غم و اندوه مىنمايى » در اين صورت اگر خداوند در جواب مناجات از تو روى گردانده يا بخاطر دروغ گفتن و كوچك دانستن جناب قدسش تو را مجازات نمايد ، چه حالى خواهى داشت ! اگر از مقام ماه رمضان نزد خدا و باندازهء فضل و نعمتى كه براى تو داشته است آگاهى داشته باشى متناسب با نيكيهايى كه نسبت به تو انجام داده و رفتار كريمانهاى كه با تو داشته با آن برخورد خواهى كرد . و براى اين كه مقام اين ماه براى تو روشن شود ، مىتوانى آن را مانند ميهمان بزرگوارى كه بر تو وارد شده بدانى كه با آمدن او سود تو بيشتر شده و
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 328
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٣٢٨