براى دعا و حاجات خود انتخاب كند . اوقات فراوانى از قبيل :
[ الف - ] شب و روز جمعه . از امام باقر عليه السّلام روايت شده است .
« خداوند متعال در هر شب جمعه از اول شب تا آخر آن ، از بالاى عرش خود ندا مىدهد : و بندهء مؤمنى نيست كه قبل از طلوع فجر از گناهان خود توبه كند ، تا توبهء او را قبول كنم آيا بندهء مؤمنى نيست كه . . . - و امام عليه السّلام به همين ترتيب چند حاجت را بيان نمود تا آنجا كه فرمود : تا طلوع فجر به اين ندا ادامه مىدهد .
و روايت شده است : « خداوند برآورده نمودن حاجت بندهء مؤمن را تا روز جمعه به تأخير مىاندازد . » از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت شده است : « روز جمعه سرور و بزرگترين روزها نزد خداست ، و از روز فطر و روز قربان نيز بزرگتر است . در اين دو روز وقتى هست كه كسى در آن چيزى از خداى متعال نمىخواهد ، مگر اين كه آن را به او عنايت مىفرمايد ، الا اين كه حرامى را بخواهد . . . ولى در روز جمعه دو وقت است يكى ما بين فراغت خطيب از خطبه و منظم شدن صفوف مردم ، و ديگرى پايان روز . » و در روايت ديگر آمده است : « زمانى كه نيمه خورشيد پنهان شود . » [ ب - ] وقت مخصوص ديگر ، بين ظهر و عصر روز چهارشنبه است براى نفرين كردن كفّار .
[ ج - ] وقت نماز عشاء . روايت شده است : « اين وقت به هيچيك از امتهاى گذشته عطا نشده است . »
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 253
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٢٥٣