[ فهم معناى قرآن ]
منظور از فهميدن معناى كلام خدا اين است كه اجمالا بداند كه كنه قرآن از انوار خدا بوده و در عالمها مظاهرى دارد كه اين مظاهر نيز تأثيراتى دارد . در عوالم آخرت صورتى مانند صورت پيامبران ، فرشتگان و بندگان صالح خدا داشته ، در اين شكل سخن گفته ، در پيشگاه خداوند شفاعت كرده و شفاعت او قبول مىشود و شافعى است پذيرفته شده و راستگوئى است كه تصديق شده است . در حقيقت جلوهاى از جلوههاى خداى بزرگ است . مطالبى كه درباره قرآن گفتيم همگى برگرفته از روايات اهل بيت عليهم السّلام بود ، كسانى كه متولى قرآن بوده و از آن جدا نمىشوند . هر چيزى در قرآن بيان شده ، و دانش آنچه بوده و خواهد بود ، در آن است ، و نورى است كه خداوند بوسيله آن كسانى را كه پيرو خوشنوديش باشند به راههاى سلامتى راهنمايى نموده ، و با اذن خود آنان را از تاريكيها خارج و به راه راست هدايت مىكند ، حتى حقيقت آن در بعضى از عوالم با حقيقت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و جانشينان پاك او يكى است . چنانچه اين فرمايش امير المؤمنين عليه السّلام : « انا القرآن الناطق ، من قرآن ناطق هستم . » از اين مطلب پرده برمىدارد .
تمام كلام اين كه قرآن حقيقتى دارد . و حقيقت او بگونهاى است كه اين علوم به كنه شناخت آن نمىرسد . و او چنان است كه خداى متعال