[ ج - ] دستهاى تغذيه آنان حلال است ولى سفره آنان رنگين بوده ، از چند نوع غذا استفاده كرده و پرخورى مىكنند . اين دسته مانند انسانهاى پستى هستند كه در حضور دوست خود به كارهايى مىپردازند كه او خوشش نمىآيد ، و دوست انتظار دارد كه آنان از چيزى جز ياد و نزديك شدن به او لذت نبرند . چنين بندهاى لياقت مجلس دوستان را نداشته و بايد او را با چيزى كه دوست دارد تنها گذاشت . و شايسته است او را بندهء شكمش بدانيم نه بندهء پروردگارش .
[ د - ] عدهاى نيز از دسته فوق تجاوز كرده و كارشان به اسراف و ريخت و پاش و تلف كردن رسيده ، حكم اين دسته مانند كسانى است كه غذايشان حرام است ، و بهتر است او را گناهكار بدانيم تا مطيع .
[ ه - ] عدهاى هم كسب و كار و هم تغذيهء آنها حلال بوده ، و از خوشگذرانى و اسراف دور هستند ، براى خدا تواضع كرده و در مقدار خوردنى و آشاميدنى به مقدار حلال و غير مكروه بسنده مىكنند ، غذاى خوشمزه نخورده و به يك خورش اكتفا نموده ، يا بعضى از چيزهاى زيادى و لذتها را ترك مىكنند . درجات آنان پيش پروردگارى كه مراقب تلاشها و مراقبتهاى آنان است ، محفوظ مىباشد ، شكرگزار آن بوده و پاداش آن را مىدهد . در هنگام گرفتن پاداش به اندازه سر سوزنى به آنان ظلم نشده و خداوند پاداشى بهتر از عمل آنها به آنان داده و بىحساب و با فضل خود به آنان مىبخشد . و كسى نمىداند چه نعمتهاى گرانقدرى براى آنان ذخيره شده كه به ذهن كسى خطور نكرده است .
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 207
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٢٠٧