تا آنجا كه مىتوانى جبران كنى .
بهرهات از در « فضل » نيز اين است كه در رابطه با حق خدا به مقدار واجب راضى نشده ، و در رابطه با حق مردم نيز به عدل و مساوات كفايت نكرده ، و طورى رفتار كنى كه خير تو براى آنان بيشتر از خير آنان براى تو باشد . و يكى از اينها اين است جواب سلام را بهتر از سلام آنان بدهى .
و بهره تو از در « نيكوكارى » اين است كه خدا را طورى عبادت كنى كه گويا او را مىبينى و اگر تو او را نمىبينى ، او تو را مىبيند ، و به كسى كه با تو بدى كرده ، نيكى كنى و كسى را كه به تو ظلم كرده ببخشى و با كسى كه از تو بريده بپيوندى .
و بهرهات از در « بخشش و سخاوت » اين است كه تمام وجودت را در راه خدا نثار كنى - زيرا او شايسته اين است - و خيرت را براى تمام مردم افزايش دهى ، البته نه به جهت نيازى كه به آنان دارى .
اين درها باز هستند ، بخصوص در اين شب . و اكنون تو از كدام در مىخواهى بر خدايت وارد شوى ؟ به اندازه فضيلت در و به اندازه بهرهاى كه از آن دارى ، از خود كرامت نشان بده ، و براى بدست آوردن اين صفات بيشتر از افزايش شكل و قالب عبادات كوشش كن . زيرا نور نماز بندهاى كه خود را با اين صفات آراسته است ، هزار بار يا بيشتر ، افزونتر از نور نماز بندهاى است كه به اين صفات متصف نباشد . خداى پر فضلى كه بر جميع مخلوقات منت داشته و بخشندهء فضل مىباشد
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 182
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٨٢