توانايى باشد .
بهرهات از در رحمت اين است كه به بندگان غافل خدا رحم كنى ، و آنان را با وعظ و نصيحت و لطافت و بدون درشتى و خشونت ، از راه غفلتى كه دارند به راه خدا آورى ، و به گناهكاران با چشم رحمت نگاه كنى نه با چشم آزار و اذيت . و نيز تمام گناهانى كه در دنيا انجام مىشود را مانند گناهان خود در نظر بگير و سعى كن به اندازه توانايى آن را از بين ببرى با اين هدف كه مبادا خشم خدا شامل حال او شده و سزاوار ممنوعيت از همسايگى خداوند شود . و نياز هر نيازمندى را به اندازه توان بر آور و اگر نتوانستى برايش دعا ، و با او همدردى كن .
و بهرهات از در خوشنودى اين است كه از خداى خود خوشنود باشى و بالاتر ، او نيز از تو خوشنود باشد ، زيرا اين دو لازم و ملزوم يكديگر هستند . و به آسانى از خلق خدا راضى شده و با آنان خشونت و بد اخلاقى نكن .
و بهرهات از در « بخشش گناه » اين است كه باندازهء گناهت از خداوند آمرزش بخواهى با شرايطش . و از تمام مخلوقات خدا كه به گردن تو حقى دارند ، به اندازه ظلم و بدى و جفايت پوزش بخواهى و كسانى را كه به گردن آنان حقى دارى ببخشى و عذر كسانى را كه معذرت مىخواهند ، بپذيرى .
بهرهات از در « توبه » نيز اين است كه در آينده هيچ گناه يا عمل مكروهى را انجام نداده ، نسبت به خلق و خالق بدى نكرده و گذشته را
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 181
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٨١