صادق بوده و بپرهيز كه استغفار را تبديل به استهزاء نمايى . براى دعاى تو وعدهء اجابت داده است . بنابراين به خواندن الفاظ و كلمات دعا بسنده نكرده و حال دعا را نيز در خود بوجود آور . زيرا گاهى انسان فقط الفاظ دعا را مىخواند و خيال مىكند واقعا دعا كرده است .
مهمترين چيز در دعا شناخت خدايى كه به درگاه او دعا مىكنيم و اميدوارى به اجابت اوست . اغلب مردم در شناخت خداوند دچار تنزيه صرف مىشوند كه ملازم با انكار خداوند است . عدهاى نيز خيال مىكنند خداوند چيز تو خالى است كه بر همه چيز احاطه داشته و در بالاى ستارگان قرار دارد و به همين جهت خدايى را كه در مكان بالايى قرار دارد مىخوانند يا گمان مىكنند كه خود و عالم بىنياز و قائم به نفس هستند . خلاصه اين كه مهمترين چيز در دعا كامل نمودن شرايط آن است و كمال شرايط به اين است كه خداوند متعال را بطور اجمال و بگونهاى شناخته كه در خور دعا كننده باشد . و اين شرط را حتما بايد دارا باشد . و هنگام دعا او را حاضر ببيند بلكه دعاى خود را هم كه بر زبانش جارى شده است از ناحيه خدا بداند ، به او خوش گمان بوده و به اجابت او در صورتى كه مضمون دعا بصلاح باشد اميدوار باشد .
در اول دعاى خود تعدادى از اسامى جماليه خدا يا آنچه با دعايش مناسب است را بگويد ، مدح و ثناى الهى را بجا آورده و سپس هفت بار « يا ارحم الراحمين » گفته و به گناهان و عيوب خود و سزاوار نبودنش براى اذن در دعا و اجابت آن اقرار كند . سپس بر محمّد و آل
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 152
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٥٢