[ شب بيست و هفتم ]
در كتاب اقبال از « محمد بن على الطرازى » در كتابش از امام جواد عليه السّلام روايت نموده است كه فرمودند : « در رجب شبى است كه براى مردم بهتر است از هر چه كه خورشيد بر آن تابيده است و آن ، شب بيست و هفتم است كه پيامبر در صبح آن به پيامبرى برانگيخته شد . اگر كسى از شيعيان ما در اين شب عامل باشد مانند پاداش عمل شصت سال براى او خواهد بود - خداوند به تو شايستگى دهد . گفتند : عمل در آن چيست ؟ فرمود : هنگامى كه نماز عشا را بجا آورده و خوابيدى و بيدار شدى - قبل از نيمه شب باشد يا بعد از آن - دوازده ركعت نماز - به صورت نمازهاى دو ركعتى - بجا مىآورى و در آن دوازده سوره از سورههاى كوچك مفصل ( از سورهء محمد تا پايان قرآن ) مىخوانى و هنگامى كه دوازده ركعت نماز را خواندى و سلام دادى هفت بار سوره « حمد » ، هفت بار « معوذتين » ، هفت بار « قل هو اللّه احد » ، هفت بار « قل يا أيها الكافرون » ، هفت بار « انا انزلناه » و هفت بار « آية الكرسى » مىخوانى و بعد اين دعا را مىخوانى : الحمد للّه الذي لم يتخذ صاحبة و لا ولدا . . . و سپس هر چه مىخواهى از خدا بخواه - زيرا چيزى نمىخواهى مگر اين كه اجابت مىشود مگر اين كه گناه يا قطع رحم يا هلاك گروهى از مؤمنين را بخواهى .
و فرداى آن را روزه مىگيرى زيرا روزه اين روز ثواب يك سال