محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم صلوات بفرستد ، به آنها متوسل شده و خداوند را در اجابت دعا به حق آنان قسم بدهد . و نيز مطلوب خود را جداگانه نگفته و آن را شرط يا قيد يا صفتى براى صلوات آنان قرار دهد . بهتر است مثلا بگويد : بر آنها صلوات بفرست صلواتى كه گناهان مرا بخاطر آن ببخشى . سپس دعايش را با صلوات و با گفتن « ما شاء اللّه لا قوة الا باللّه » به پايان برساند . نيز هنگام دعا گريه كند گرچه اشك او به اندازه سر سوزنى باشد . و حتما تمام اين مطالب را چهار بار تكرار كند . زيرا خدا گداى لجوج را دوست دارد . و براى دعا شرايط ديگرى نيز هست كه در جاى خود گفته شده .
خلاصه سالك بايد اعتقاد به راستى وعدههاى خداى متعال را در خود تقويت نمايد . و در مورد اين وعدهها و بزرگى اين سعادت فكر كند . و متوجه اين باشد كه اين روز و اين مقام محال است كه دو بار در سال بوجود بيايد . و هيچ اطمينان و گمانى نيست كه در سال آينده چنين روزى را درك كرده و بتواند تقصيرات خود در اين روز را جبران نمايد . و هنگامى كه اين توجه را در خود بوجود آورد ، نخواهد گذاشت اين روز بدون بهره از دست برود . بخصوص كه شدت احتياج خود را به مانند آن در بامداد فردا مىبيند هنگامى كه در پيشگاه پادشاه جبار براى حساب حاضر شود . روزى كه بزرگتر از آن ، نيست . و اگر توانست بايد دعاى استفتاح را با شرايط آن بجا بياورد و اگر نتوانست حتما دعاى تنها را بخواند و امام حسين عليه السّلام را زيارت كند .
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 153
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٥٣