همچنين بايد سعى او بر لطيف كردن عمل بيش از ازدياد عمل بوده و دعا و مناجاتى را انتخاب كند كه عبادتهاى آن مشتمل بر تملق و خضوع و اعتراف بيشتر به حق منت خداوند در مشرف كردن بندگان به تكليف باشد ، حركات و حالات او بگونهاى باشد كه دل را نرم كرده و باعث تواضع و زهد بيشترى گردد ، مثل پوشيدن لباسهاى مويين ، روى خاك و خاكستر نشستن ، گذاشتن خاك بر سر و با طناب و زنجير دستهاى خود را به گردن بستن و مانند انسان بىخبر و مست بودن كه گاهى نشسته ، گاهى ايستاده ، گاهى سجده نموده ، و گاهى راه رفته و گاهى سر را بر ديوار و گاهى چانهها را بر خاك مىگذارد . در قديم ، اهل سلوك زنجير در گردن كرده وارد قبرهاى خود شده و دستور مىدادند آنها را با زنجير بسته و بسوى آتش برند و نيز قسمتى از لباس را كه روى دوش بود ، پاره و طناب يا زنجير در آن وارد كرده و آن را به ستون بيت المقدس مىبستند . اين اعمال از حالتهاى قلب و شناخت ذلت نفس و عظمت خدا سرچشمه مىگيرد ، گرچه خود اين عملها نيز باعث بهتر شدن و برترى حال قلب مىگردد . و چنين نيست كه اين كارها فقط براى آنان ميسر باشد بلكه كسانى هم كه اين صفات را ندارند با تمرين اين عملها مىتوانند به آن حالت قلبى برسند .
بايد در تمام اين ماه و ماه شعبان و رمضان و تمام عمر ، اهميت زيادى به دعا جهت توفيق اخلاص داده ، و توجه به خداى متعال با نامهاى او مانند كريم العفو و مبدل السيئات بالحسنات و توسل به او
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 110
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١١٠