دادن و بزرگداشت او ، بلكه براى مأنوس نمودن و مناجات و حالهاى عالى بهمراه اولياى بزرگوار خداوند ، دعوت نموده و او در اين مجلس حاضر شده و در حضور سلطان به مخالفت او بپردازد و در خانه رحمان و آشكارا به عبادت شيطان بپردازد و با اين اعمال سزاوار خوارى بزرگى شده و به جاى بدست آوردن بزرگداشت خدا ، ذلت و خوارى بدست آورد .
بهر صورت به حكم عقل واجب است در اين شب و امثال آن ، از هر چيز ممكن در بدست آوردن رضايت خداوند و سلامتى حالها و عملها از آفتها ، كمك گرفت و با تمام توان بايد به اين مهم پرداخته تا عمل او خالص و خودش نيز مخلص براى خداوند متعال باشد . و در اين صورت است كه عمل كم نيز كافى است زيرا پاداش عمل خالص از بنده مخلص بدون حساب است ، و بندهاى كه نيت درستى داشته باشد ، در معامله با مولاى خود فقط با خلوص صادق راضى مىشود ، و تمام سعى خود را در اين جهت به كار انداخته و اين مطلب براى او از هر چيزى مهمتر است . زيرا اين مطلب با آرزو بدست نيامده ، و تنها با علاقه به آن ، نمىرسند . و كسى كه تفاوت اين حالتها را نبيند در ازدياد عبادتهاى ظاهرى خيلى تلاش مىكند ، در حالى كه در باطن و قلب خود مخالف پروردگار و داراى حالتهاى پست و اخلاق فاسدى از قبيل ترك واجب و انجام حرام بوده و عمل خود را با ريا و كسب شهرت و نفاق و عجب و نادانى و مخالفت با خدا انجام مىدهد .
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٠٩