حتما از دستورات تو سرپيچى ، خود را هلاك كرده و بر تو مىشوريم و فاسد مىشويم ، اگر با توفيق خود ما را نگهدارى نكنى و با عنايت خود بر ما خوبى نكنى . زيرا توان و نيرويى نيست مگر با يارى تو .
پس از اين با توفيق تو بيشتر گفته و با يارى تو در خواستن خود پافشارى مىكنيم و به جناب قدس تو كه نه ، بلكه به حضرت رحمت و لطفت بخاطر جلب عطوفت آقاى خود و نازل شدن رحمت پروردگار خود عرضه مىداريم : اى كريمترين كريمان ! و اى بخشندهترين بخشندگان ! اى كسى كه خود را لطف ناميده است ! اين منادى ما را در اين ماه بزرگ به كرم تو دعوت و به لطف و رحمتت اشاره و بزرگوارى و بزرگداشت تو را براى ما گفت ( ماه ماه من است و بنده بنده من و رحمت رحمت من ) بنابراين با اين دعوت ما ميهمانان دعوت شدهء تو و درماندگان درگاهت گرديديم .
و تو كسى هستى كه دوست ندارى ميهماندار از ميهمان خود پذيرايى نكند ، گرچه ميهمان بر اثر عدم پذيرايى از بين نرود و ميهماندار از كسانى باشد كه پذيرائى دارايى او را كم كند . و اگر از ما پذيرايى نكنى ، در پناه تو گرسنه مانده و از بين مىرويم در حالى كه پذيرايى و احسان دارائيت را بيشتر مىكند . اى كسى كه نيكوكارى چيزى از او كم نكرده و محروم نمودن چيزى به او اضافه نمىكند ! ما را بخاطر بديمان مجازات مكن . كسى هستى كه بهاى بيشترى به من دادى و به كسانى كه مهمان نبوده ولى مضطر باشند ، وعدهء اجابت دادى و در
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 100
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٠٠