دور است . « 1 » مشرف است بر مسجد الحرس كه در جانب راست راه مدينه به مكه واقع است .
اين مسجد را پيش از اين مسجد الجن مىگفتند . سپس مسجد الحرس نام گرفت ، زيرا صاحب حرس ، به گرد مكه مىگرديد تا به اين مسجد مىرسيد ، در آنجا مىايستاد تا افرادش از شعب بنى عامر و از ثنيّة المدنيّين نزد او مىآمدند ، آنگاه به مكه بازمىگشت . چنان كه مىگويند آنجا موضعى بود كه جنها قرآن را شنيدند . « 2 » نيز آنجا را مسجد البيعه هم مىگويند .
محاذى مسجد البيعه در قسمت علياى مكه ، مسجد شجره است . نزد حجون ثنيّة المدنيين است كه بعد از اسلام قبرستان اهل مكه شد . مردم مكه در زمان جاهليت مردگان خود را در دو طرف وادى دفن مىكردند . در صدر اسلام هم تا چندى چنين بود . سپس شعب الايسر را قبرستان كردند . « 3 »
شعب المقبره
شعب المقبره تنها شعبى است كه رو به روى كعبه است . پشت مقبره ، كوه ابو دجانه است . ارتفاعات پشت آن را اعاصير نامند . « 4 »
شعب ابو دبّ ، منسوب به مردى است از بنى سواءة بن عامر كه در آنجا مىزيست و شعب به نام او معروف شد . بر دهانهء شعب ، سقيفه ( مكان سرپوشيده ) اى است از سنگ كه ابو موسى اشعرى زمانى كه از واقعهء حكمين آمد ، آن را بنا كرد و در آن سكونت گزيد . نزد اين سقيفه بئر ابو موسى است . « 5 »
قصّابان در شعب ابو دب بودند .
بستان عوف نزديك كوه بود و در آنجا نخلستانى بود و چشمهاى كه نخلستان را آب مىداد مردم نيز از آنجا آب برمىداشتند . « 6 »
هامش
( 1 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 215 .
( 2 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 162 .
( 3 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 170 .
( 4 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 2 ، 231 .
( 5 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 182 .
( 6 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 184 .