سر اين كوچه ملك ازهر بن عون بود . خانههاى عوف بن ابى عوف و ابو عبد الرحمان بن عوف نيز در اين كوچه بود . اين خانه سپس به جعفر بن سليمان تعلق گرفت . « 1 »
كوى آل ابى سفيان
خانهء ابو سفيان بن حرب در همسايگى خانهء خديجه بود . معاويه ميان آن دو درى باز كرد . اين خانه همان است كه پيامبر - ص - در روز فتح مكه گفت كه هر كس به خانهء ابو سفيان رود در امان است . خانهء ابو سفيان بعدا به ريطه دخت ابو العباس تعلق گرفت و از آن پس آن را سراى ريطه ناميدند . « 2 »
بين خانهء ابو سفيان و خانهء حنظلة بن ابى سفيان فضاى بازى بود كه اشترانى را كه از سراة و طائف كالا مىآوردند در آنجا مىخوابانيدند و كالاهاى بازرگانى را مىفروختند . اين ميدانگاه را « بين الدّارين » مىگفتند . معاويه آن را به زياد والى عراق بخشيد . زياد در آنجا خانهاى ساخت كه به « الصّراره » موسوم شد . « 3 »
در آن ميدانگاه « بين الدارين » خانهء سعيد بن عاص بود و خانهء حكم بن ابى العاص كه هر دو همسايه بودند . وقتى كه زياد خانهء خود را ساخت جلو اين دو خانه را سد كرد . « 4 »
در پشت خانهء حكم فضاى بازى بود از آن عمرو بن عبدودّ كه بعدها به خاندان حويطب رسيد و سپس به غطريف بن عطا . نزد خانهء سعيد بن عاص كوى بنى عامر بود كه تا خانهء جعقفر و خانهء ابن الحوار امتداد داشت . نزد خانهء ابو سفيان ، خانهء عتبه بن ربيعة بن عبد شمس بود كه به وليد بن عتبة بن ابى سفيان رسيد كه در آنجا بنايى استوار ساخت . جنب خانهء عتبه خانه ابن علقمه بود . « 5 »
هامش
( 1 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 205 .
( 2 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 161 ، ص 190 .
( 3 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 193 .
( 4 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 193 ، 194 .
( 5 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 215 .