فخّ
فخ واديى است بر دامنهء ثنيّة البيضاء تا بلدح . در راه جدّه است در جانب چپ ذى طوى . « 1 » فخ بين شعب بنى عبد الله بن خالد بن اسيد و ثنيّة البيضاء محدود است . ثنيّة البيضاء مكان مرتفعى است نزديك مكه كه تو را به فخّ ، كه در دامنهء آن است ، راه مىنمايد .
در فخّ بستانى است كه در زمان ازرقى آباد بوده و نيز در آنجاست بستان ابن شهيد كه در جبل لقيط واقع شده و فخّ دامنهء اين كوه است . « 2 »
و نيز بئر البرود در آنجاست . اين چاه را خراش بن اميّهء كعبى حفر كرده . بئر البرور نزد كوهى است به نام جبل الحسين . حسين صاحب الفخّ در آنجا به شهادت رسيده است . « 3 »
سقايهء سراج نيز در فخّ است . اين سقايه نام يكى از موالى بنى هاشم است و در نزد آن قرار دارد بئر وردان . وردان از موالى مطّلب بن ابى وداعه است . ميان فخّ و ذى طوى ثنيّهء ام حارث است در جانب چپ راه . « 4 »
از اماكنى كه در فخّ است يكى ليط است و نزديك به آن ظهر الممدره « 5 » و در نزد آن اقحوانه است . و نيز حزنه ، همچنين بئر بكّار كه يحيى بن خالد برمكى آن را مسطح كرده است .
در نزديكى ليط است مغشى كه تا خيف الشبرق در عرنه امتداد دارد . از معشى براى ساختن بناها سنگ مىبرند . سنگهاى سفيد منقش در مكه از آنجاست . خانهء عباس بن محمد در راستهء صرافان از اين سنگها بنا شده .
حزنه در مغشى و ليط است . يحيى بن خالد بن برمك چشمهاى در آنجا جارى ساخت و با آب آن بستانى احداث كرد .
در طرف ليط آنجا كه مغشى است ، خزروع واقع شده و در طرف مغشى جبل كتد است .
و ميان ليط و ذى طوى عبلاء است . « 6 »
هامش
( 1 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 241 .
( 2 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 242 .
( 3 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 244 .
( 4 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 242 .
( 5 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 241 .
( 6 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 244 .