كعبه را در آن نهند . عمرو بن لحىّ بت هبل را در كنار اين چاه نصب كرد .
در درون كعبه شاخهاى گوسفندى كه ابراهيم خليلى ذبح كرده بود ، به ديوار آويخته بود ، رو به روى كسى كه بدان داخل مىشد . هرگاه كعبه را معطر مىكردند آن شاخها را هم معطّر مىساختند . جامهء كعبه كه هر بار نو مىشد ، روى جامههاى ديگر قرار مىگرفت .
جرهم بناى كعبه را بر همان اساس بناى ابراهيم تجديد كرد .
بناى قريش
اندكى پيش از ظهور اسلام خانهء كعبه آتش گرفت . سبب آتشسوزى زنى بود كه رفته بود مجمر برافروزد ، به ناگاه شرارهاى جستن كرد و در پردهء كعبه افتاد و ركن اسود سوخت و سياه شد و خانه را پى سست گرديد . در اين اوان سيلى آمد و به درون خانه راه يافت و ديوارها فرو افتاد . قريش تصميم گرفت كه خانه را از نو بسازد و اين كار هشت سال قبل از بعثت به انجام رسيد . نخست آن را خراب كردند تا به پايههاى نخستين رسيدند كه ابراهيم و اسماعيل ديوارها را بر روى آن بالا آورده بودند و سنگهاى پى را ديدند .
اما هنگام بنا آن را از بناى ابراهيم كوچكتر ساختند . و پهناى پى را شش ذراع گرفتند .
در بناى كعبه چوبهاى سفينهء شكستهاى را كه در ساحل بود به كار بردند . يك رج از آن چوب بود و يك رج از سنگ . پانزده رج چوب بود و شانزده رج سنگ . چوبى كه در بنا به كار بردند كوتاه بود .
طول خانه را به هنگام تجديد بنا بيست ذراع قرار دادند ؛ زيرا چوبهايى كه به كار مىبردند كوتاه بود پس در بناى باقى آن كه شش ذراع و يك وجب بود ، همچنان از سنگ بهره گرفتند .
ارتفاع خانه از بيرون ، از زمين تا بالاى آن هيجده ذراع بود و پيش از آن نه ذراع بود .
براى آن سقفى زدند و شش ستون در دو رديف متوازى زير سقف قرار دادند .
چاه در جانب شامى بود و هبل را همانگونه كه بود بر سر چاه قرار دادند . براى خانه يك در باز كردند كه داراى يك مصراع بود . در از زمين بالاتر بود و جز با نردبان ورود به خانه ميسر نبود . گفتند اگر چنين كنيم بهتر است زيرا هر كه را بخواهيم راه مىدهيم و هر كه را