آنگاه خانهء امّ خالد است از آن خاندان خالد بن زبير بن العوّام . اين خانه را از مادر به ارث بردند ؛ يعنى مادر خالد بن سعيد بن عاص . بعضى گويند آن را رسول خدا - ص - به او بخشيده بود و آن رو به روى خانهء خالد بن سعيد بن عاص است .
ابن شبّه گويد : خانهء رويشد الثقفى كه آن را قمقم مىگفتند . در سمت چپ بلاط است ، آن را عمر بن خطاب آتش زد . زيرا رويشد شراب مىفروخت .
در مغرب اين خانه ، خانهء على بن عبد الله بن ابى فروه است و مشرق آن راهى است ميان آن و خانههاى آل مصبح . در جنوب آن خانه اويسيان است كه خالد بن عبد الله اويسى در آن مىزيست و شمال آن خانههاى آل مصبح است كه ميان آن و خانهء موسى بن عيسى قرار دارد .
خانههاى آل مصبح در ضمن خانههاى بنى عامر بن لؤىّ آمده است و گويد كه ابن امّ مكتوم خانهاى داشت از خانههاى مصبحين . ميان خانهء آل زمعة بن اسود و جانب شرقى قمقم .
مصلّى
در جانب جنوب غربى مسجد و در مسافت هزار ذراع از آن ، مصلّى بود . پيامبر - ص - نماز عيد را در آنجا مىخواند . در اين باب ابن شبّه از محمد بن يحيى روايت مىكند كه پيامبر نماز عيد را نزد دار الشفا خواند ، سپس در حارة الدّوس آنگاه در مصلّى و از آن پس تا زنده بود نماز را در آنجا مىگزارد .
ابو عبيد روايت مىكند كه اولين نماز فطر و اضحى كه رسول الله در مدينه به جاى آورد ، در جلو درگاه خانهء حكيم بن عداء بود نزد اصحاب المحامل . و از يحيى روايت شده كه نماز عيد را در محل آل دره خواند و آنها يكى از احياى مزينه بودند . سپس پايينتر از آن ايستاد ، در مكان اطم بنى زريق نزد گوش چپش . « 1 »
مصلى در زمان پيامبر - ص - صحرايى بود بدون هيچ بنايى . پيامبر از ساختن بنا در آنجا منع فرمود . اين امر تا زمان امارت عمر بن عبد العزيز همچنان بود . عمر بن عبد العزيز در
هامش
( 1 ) - تاريخ المدينه ، ص 138 و سمهودى ، ج 2 ، ص 904 .