كه از وادى بالا روى و در ابتداى بيداء چاهى است و بيداء ميان حليفه و ذات الجيش است و در جاى ديگر گويد : چون از حليفه بيرون آيى دو نشانه است و بيداء بالاى آن دو نشانه است .
هنگامى كه از وادى بالا روى . بيداء موضعى است مشرف بر ذو الحليفه به اندازه يك تير پرتاب از مسجد آن . و آن نشانهها كه گفتيم هنوز موجوداند . « 1 »
پايين سربالايى بيداء در اواخر حليفه مسجد معرّس است . سمهودى گويد : جز همان مسجد كه ذكر آن گذشت ديگر مسجدى در آن حدود نيست . و آن مسجد هم قريب يك تير پرتاب آن سوى ذو الحليفه است . مسجدى است كهن برآورده شده از گچ و سنگ . « 2 »
ياقوت گويد : معرّس مسجدى است در ذو الحليفه در شش ميلى مدينه پيامبر - ص - در آنجا استراحت مىكرد سپس به سوى غزا يا كار ديگر مىرفت .
ابن شبّه گويد : بالاى ذو الحليفه كه محل احرام است و پيش از حمراء الاسد ، جايى است بالاتر از عقيق به نام حليفهء عليا . محل احرام حليفه سفلى است . سمهودى در تعليق بر عبارت او گويد : جز در كلام اسدى چنين جايى را نديده است .
اما ذو الحليفهاى كه محل احرام است نيز از وادى عقيق است . از اين رو ابو حنيفه از ابن عمر ، روايت كرده كه مردى برخاست و گفت يا رسول الله ، محل احرام كجاست ؟ حضرت فرمود محل احرام اهل مدينه از عقيق است . « 3 »
حمراء الاسد
حمراء الاسد موضعى است در هشت ميلى مدينه . « 4 » و در روايت ابن سعد ، حمراء الاسد ده ميل از مدينه دور است ، در راه عقيق در سمت چپ ذو الحليفه . « 5 » زبير بن بكّار گويد كه سعد بن ابى وقاص در حمراء الاسد اعتزال جست . در آنجا قصرى بنا كرد و تا پايان عمر در آنجا بود . چون بمرد در مدينه به خاكش سپردند . و عقيق از حمراء الاسد مىگذرد . در حمراء
هامش
( 1 ) - ابن جبير ، ص 164 .
( 2 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 164 .
( 3 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 294 .
( 4 ) - بكرى ، ص 1330 و ياقوت ، ج 2 ، ص 333 .
( 5 ) - ابن سعد ، ج 2 ، ص 35 .