حمد و سپاسى آنچنان كه ما را از آتش دردناك خداوندى برهاند و در جوار كَرَمش بنشاند .
حمد و سپاسى آنچنان كه ما را با فرشتگان مقرب او همنشين سازد و در آن سراى جاويد كه جايگاه كرامت هميشگى اوست با پيامبران مرسل همدوش گرداند .
حمد خداوندى را كه سيرتها و صورتهاى پسنديده را براى ما برگزيد و روزيهاى خوش و نيكو را به ما ارزانى داشت . خداوندى كه ما را آن گونه برترى داد كه بر همهء آفريدگان سلطه يابيم ، چندان كه به قدرت او هر آفريده فرمانبردار ماست و به عزت او در ربقهء طاعت ما .
سپاس خداوندى را كه جز به خود ، درِ نياز را به روى ما فرو بست .
چگونه از حمد او بر آييم ؟ كى سپاسش توانيم گفت ؟ نمىتوانيم ، كى توانيم ؟ حمد خداوندى را كه در پيكر ما ابزارهايى نهاد كه توانِ بست و گشادمان باشد و به نعمت روح ، زندگيمان عنايت فرمود و اندامهايى داد كه به نيروى آنها كارها توانيم ساخت و ما را از هر چه خوش و گوارنده است روزى داد و به فضل خويش بىنياز گردانيد و به منّ و كرم خود سرمايه بخشيد . و تا فرمانبردارى و سپاسگزاريمان بيازمايد ، به كارهايى فرمان داد و از كارهايى نهى فرمود . چون از فرمانش سر برتافتيم و بر مركب عصيان برنشستيم ، به عقوبت ما نشتافت و در انتقام از ما تعجيل روا نداشت ، بلكه به رحمت و كرامت خويش ما را زمان داد و به رأفت و حلم خود مهلت عطا فرمود ، باشد كه بازگرديم .
حمد و سپاس خداوندى را كه ما را به توبه راه نمود . و اگر پرتو فضل او نبود ، هرگز بدان راه نمىيافتيم . و اگر از فضل او تنها به همين يك نعمت بسنده مىكرديم ، بازهم دهشِ او به ما نيكو و احسان او در حق ما جليل و فضل و كرمش بس كرامند مىبود ، كه روش او در قبول توبهء
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 31
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٣١