نصيب آمد .
بدرود تو را و آن شب قدر تو را كه از هزار ماه بهتر است .
بدرود كه ديروز كه در ميان ما بودى آزمند ماندنت بوديم و فردا كه از ميان ما خواهى رفت آتش اشتياق در دل ما شعله خواهد كشيد .
بدرود تو را و آن فضل و كرم تو را كه اينك از آن محروم ماندهايم . و بر آن بركات كه پيش از اين ما را داده بودى و اينك از كفش دادهايم .
بار خدايا ، ما آشناى اين ماهيم ، ماهى كه ما را بدان شرف و منزلت دادى و به بركت نعمت و احسان خويش روزه داشتنش را توفيق دادى ، در حالى كه مردمان شقى قدرش را نشناختند و شور بختى خويش را از فضيلتش محروم ماندند .
اى خداوند ، تو بودى كه ما را برگزيدى و به شناخت اين ماه توفيق عنايت كردى و به سنت آن راه نمودى . تو بودى كه ما را توفيق روزه داشتن و نمازگزاردن ارزانى داشتى ، هر چند ما قصور ورزيديم و اندكى از بسيار به جاى آورديم .
بار خدايا ، حمد تو راست در حالى كه به بدكردارى خويش اقرار مىكنيم و به تبهكارى خويش معترفيم . براى رضاى توست اگر در اعماق دلمان پشيمان شدهايم و از سر صدق از تو پوزش مىطلبيم . پس در برابر قصورى كه در اين ماه در طاعت تو ورزيدهايم ، ما را پاداشى ده كه به يارى آن بر فضيلت مرغوب دست يابيم و آن اندوختههاى گوناگون را كه به آن مشتاق شدهايم بستانيم . عذر تقصير ما را در اداى حق خود بپذير و عمر ما را تا رمضان ديگر دراز كن . و چون به رمضان ديگر رسيديم ، ياريمان ده تا آن سان كه سزاى خداوندى توست عبادتت كنيم و ما را به منزلتى رسان كه سزاوار طاعت توست و به چنان اعمال شايستهاى برگمار كه اداى حق تو را در اين رمضان و رمضان ديگر ، بايسته باشد .
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 286
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٢٨٦