بر همهء اوقات سال برترىاش نهادهاى ، زيرا كه در آن قرآن و نور نازل كردهاى و بر تكاليف مؤمنان چند برابر افزودهاى و روزه را در آن واجب داشتهاى و مردمان را به بر پاى خاستن براى عبادت خود ترغيب كردهاى و شب قدر را كه از هزار ماه بهتر است تجليل فرمودهاى . و چون رمضان را به ما عطا كردى ، ما را بر ديگر امتها فضيلت نهادى و از ميان پيروان ديگر كيشها برگزيدى . پس ما به فرمان تو روزش را روزه داشتيم و شبش را به نماز برخاستيم ، و با روزه داشتن و نماز خواندن در اين ماه به رحمتى كه ما را ارزانى داشته بودى روى نهاديم و آن را وسيلهء نيل به ثواب تو قرار داديم . تويى كه هر چه از تو خواهند توانى داشت و آنچه از فضل و احسان تو طلبند توانى داد و به خواستاران مقام قرب خود نزديك هستى .
اى خداوند ، ماه رمضان در ميان ما بس ستوده زيست و ما را مصاحب و يارى نيكو بود و گرانبهاترين سودهاى مردم جهان را به ما ارزانى داشت . اما چون زمانش به سر رسيد و مدتش و شمار روزهايش پايان گرفت ، آهنگ رحيل كرد .
اى خداوند ، اينك با او وداع مىكنيم ، همانند وداع با عزيزى كه فراقش بر ما گران است و رفتنش ما را غمگين و گرفتار وحشت تنهايى كند ، عزيزى كه او را بر ما پيمانى است كه بايد نگهداريم و حرمتى كه بايد رعايت كنيم و حقى كه بايد ادا نماييم . پس ، اكنون مىگوييم : بدرود اى بزرگترين ماه خداوند و اى عيد اولياى خدا .
بدرود اى گرامىترين اوقاتى كه ما را مصاحب و يار بودى ، اى بهترين ماه در همهء روزها و ساعتها .
بدرود اى ماه دست يافتن به آرزوها ، اى ماه سرشار از اعمال شايستهء بندگان خداوند .
بدرود اى يار و قرينى كه چون باشى ، قدرت بس جليل است و چون
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 284
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٢٨٤