810 - على بن محمد بن عبيد الله بن زبير اسدى [ 1 ]
معروف به ابن كوفى ، وى از ياران خاص ثعلب بود ، از قريش ، از خاندان زبير بن العوّام .
خطى خوش داشت و ضبطى نيكو . وقتى كسى مىگويد كه فلان مطلب را از روى خط ابن كوفى نوشتهام ، يعنى كارى است از روى دقت و احتياط . وى اجلّ اصحاب ثعلب بود .
در ماه ذوالقعدهء سال 348 در گذشت و ولادتش در سال 254 بود . از آثار اوست : كتاب الهمزه - كه من آن را به خط او ديدهام - و كتاب معانى الشعر و اختلاف العلماء فيه ، كتاب الفرائد و القلائد ، در لغت .
مؤلف گويد : اين كتاب را به خط او ديدهام و در آن از جهت احتياط همهء حروف يك كلمه را اعراب گذاشته بود و بر روى كلمهء مشكوك چند بار صح ، صح ، صح مىنوشت .
او از گردآورندگان كتاب بود و در اين كار شوقى وافر داشت .
ابو الحسن محمد بن جعفر تميمى ، معروف به ابن النجّار ، در كتاب الكوفه ذكر او آورده است و گويد كه از اصحاب ثعلب بود ، ابو الحسن احمد بن محمد كوفى اسدى كه امروز خط او مشهور است و امروز آن را هر ورقى به يك درهم مىخرند . كوفى براى تحصيل علم سى هزار درهم به ثعلب داد . مىگويد احمد بن محمد و پندارم كه سهو باشد زيرا ابن كوفى كه به خوبى خط شهره بود و در چند جا از كتابهايش نام خود را ضبط كرده ، على بن محمد بن عبيد كوفى اسدى است چنان كه زين پيش آورديم . اگر روايت ابن نجّار درست باشد او غير از كسى است كه ما مىشناسيم و من با همهء جستجو و تحقيق كه كردهام جايى ذكرى از او نديدهام . قطعاتى از املاى ابو الهيذام كلاب بن حمزه عقيلى لغوى - كه در اين كتاب شرح حالى از او هست - ديدهام بدين صورت : از ابو الهيذام به ابو الحسن كوفى نحوى بغدادى . .
811 - على بن محمد بن الشاه طاهرى [ 2 ]
از فرزندان شاه بن ميكال ، اديبى خوشمحضر و پاكيزه خوى بود ، در نهايت ظرافت و نظافت . در تصانيف خود به شيوهء ابو العنبس صيمرى بود . در سال [ ؟ ] وفات يافت . از
هامش
[ 1 ] الفهرست : 87 ، تاريخ بغداد 12 : 81 ، المنتظم 6 : 391 ، انباه الرواة 2 : 305 ، تذكرة الحفّاظ : 869 ، عبر الذهبى 2 : 279 ، الوافى 22 : 71 ، بغية الوعاة 2 : 195 ، الشذرات 2 : 379 ، الفهرست : 7 ، 57 ، 64 ، طبقات الزبيدى : 149 .
[ 2 ] الفهرست : 170 ، الوافى 22 : 160 .