ادب پرداخت و نزد ابو الخطاب جبلى و ثمانينى و غيره درس خواند .
پسرش حسن بن سليمان بن عبد الله بن فتى فقيه و عالم بود . در بغداد مىزيست .
تدريس در مدرسهء نظاميه به او واگذار شد . مردى عالم و فاضل بود . گهگاه وعظ مىگفت . به نحو و لغت معرفتى تمام داشت . خطب و شعر انشا مىكرد . در شوال سال 525 وفات كرد . او را در كنار شيخ ابو اسحاق شيرازى در باب ابزر به خاك سپردند .
ابن فتى را پسر ديگرى بود به نام ابو الحسن على . اديب و فاضل بود . او را اديب خطاب مىكردند . در رى موجّه بود . گاه وزارت بعضى از امراى سلجوقى را داشت يا شبيه به وزارت . ابو يعلى ابن الهباريه ، هنگامى كه به رى وارد شد ، مدحش گفت ولى وزير او را مورد توجه قرار نداد . ابن الهباريه نيز در نامهاى او را نكوهش كرده است .
568 - سليمان بن عيسى شنتمرى نحوى [ 1 ]
او را تصانيفى است از جمله : كتاب شرح الشعراء الفحول السّته .
569 - سليمان بن فياض اسكندرانى [ 2 ]
ابو الربيع از مردم اسكندريه بود . شاگرد حكيم ابو الصّلت امية بن ابى الصّلت مصرى . در سال 516 وفات كرد . او از شعراى توانا و خوشسخن بود . شعرش چون جادو در گوش مىنشست . از مصر رهسپار عراق شد و از عراق به خراسان شد و به بلاد هند پيوست و در آنجا جهان را بدرود گفت .
570 - سليمان بن محمد بن احمد [ 3 ]
ابو موسى ، معروف به حامض بغدادى ، يكى از ائمهء نحويان كوفه بود . از ابو العباس ثعلب كسب علم كرد و جانشين او شد . ابو عمر زاهد معروف به غلام ثعلب و ابو جعفر اصفهانى برزويه از او روايت كردهاند . ابو على نقّار كتاب الادغام فرّاء را نزد او خواند . وى در بيان و
هامش
[ 1 ] المختصر .
[ 2 ] المختصر و نيز بنگريد به خريدة القصر ( قسم مصر ) 2 : 200 ، الوافى 15 : 419 .
[ 3 ] الفهرست : 86 - 87 ، طبقات الزبيدى : 152 ، مراتب النحويين : 87 ، تاريخ بغداد 9 : 61 ، المنتظم 6 : 145 ، نزهة الالباء : 165 ، انباه الرواة 2 : 21 ، ابن خلكان 2 : 406 ، النجوم الزّاهرة 3 : 193 ، الوافى 15 : 425 ، بغية الوعاة : 601 .