با نكتههايى از شرح ابو بكر محمد بن زكرياى رازى و غير آن . او در سال 420 وفات كرد .
539 - سعيد بن عثمان بن سعيد بربرى [ 1 ]
لغتشناس معروف به ابن القزّاز و ملقب به لحية الزبل . او از مردم قرطبه از بلاد اندلس بود . از ابو على قالى روايت كرده . در سال 374 جهان را بدرود گفت .
540 - سعيد بن عيسى الاصفر [ 2 ]
ابو عثمان نحوى ، ساكن طليطله از بلاد اندلس بود و عالم به نحو و لغت و اشعار و آشنا با كتب منطق و كتب اخبار . او راست : كتاب شرح الجمل . در سال 460 وفات كرد .
541 - سعيد بن الفرج [ 3 ]
ابو عثمان رشّاش [ 4 ] ، از موالى بنى اميه ، اديب و فاضل و عالم به لغت و شعر . چهار هزار ارجوزه از اشعار عرب را از برداشت . در فصاحت ضرب المثل بود ولى سخت مغلق سخن مىگفت . به مشرق سفر كرد و بغداد و مصر را ديد . و در مصر مدتى درنگ نمود .
در سال 272 وفات كرد .
542 - سعيد بن مبارك بن على [ 5 ]
ابو محمد معروف به ابن دهّان نحوى . از اعيان نحويان و افاضل لغتشناسان بود . از رمّانى لغت و ادب عرب فرا گرفت . و حديث را از ابو غالب احمد بن البنّا و ابو القاسم هبة الله بن محمد بن الحصين و جز آن دو سماع كرد . خطيب تبريزى و جماعت او از او
هامش
[ 1 ] المختصر : و بنگريد به الصلة : 204 ، انباه الرواة 2 : 44 ، الوافى 15 : 242 ، بغية الوعاة : 1 : 585 .
[ 2 ] المختصر و نيز بنگريد به ابن بشكوال 1 : 222 ، الذيل و التكملة 4 : 39 ، انباه الرواة 2 : 47 ، كتاب شرح الجمل را الحلل نيز گويند . ابن عبد الملك وفات او را سال 462 ضبط كرده .
[ 3 ] طبقات الزبيدى : 261 ، المغرب 2 : 57 ، بغية الوعاة 1 : 586 .
[ 4 ] م : الرشاشى .
[ 5 ] انباه الرواة 2 : 47 ، ابن خلكان 2 : 142 ، الوافى 15 : 250 ، نكت الهميان : 158 ، النجوم الزاهرة 6 : 72 ، بغية الوعاة 1 : 587 ، مرآة الجنان 3 : 390 ، طبقات الداودى 1 : 183 ، روضات الجنات 4 : 54 ، الشذرات 4 : 233 ، طبقات الاسنوى 1 : 537 .